Operaties

Operaties

Operaties worden meestal gezien als laatste redmiddel in de behandeling van incontinentieklachten, omdat een operatieve ingreep nooit helemaal zonder risico’s is.

Toch kan een operatieve ingreep waarbij bijvoorbeeld een obstructie wordt verwijderd, of een verzakte plasbuis wordt ondersteund, erg succesvol zijn. Ook een kunstmatige sluitspier kan spectaculaire vermindering van de incontinentie klachten opleveren. 

Obstructies opheffen

Incontinentie kan het gevolg zijn van obstructies (belemmeringen). Voorbeelden hiervan zijn nierstenen, blaasstenen en vergroting van de prostaat die kunnen leiden tot urine-incontinentie en verstoppingen, al of niet door gezwellen bij fecale incontinentie. Het is dan zaak deze obstructies op te heffen. Soms kan de obstructie effectief worden behandeld zonder een operatie (bijvoorbeeld met een niersteenvergruizer).

Incontinentie tengevolge van een (goedaardige) prostaatvergroting kan worden behandeld met een TURP-operatie. Daarbij wordt de prostaat via de plasbuis gedeeltelijk uitgehold. Met deze operatie kan het plassen worden verbeterd waardoor de blaas niet meer te vol wordt en overloop incontinentie ontstaat.

een TURP-ingreep
sfincterprothese

Sfincterprothese

De sfincterprothese wordt tijdens een operatie in het lichaam aangebracht. De operatie kan plaatsvinden onder algehele (narcose) of plaatselijke (ruggenprik) verdoving. 

Er worden een aantal kleine sneetjes gemaakt om de sfincter te kunnen implanteren. Om de urinebuis wordt een manchet geplaatst, en naast de blaas wordt een ballonnetje geïmplanteerd. 

Zowel het ballonnetje als de manchet zijn verbonden met een pompje. 

Bij mannen wordt deze pomp in het scrotum geplaatst, bij vrouwen in één van de grote schaamlippen. Daarna worden de wondjes gehecht en is de operatie klaar.

De eerste weken na de operatie werkt de sfincterprothese niet, eerst moeten de wondjes goed genezen. Daarna kan de arts de sfincterprothese activeren. Daarbij wordt de manchet die rondom de plasbuis zit gevuld met vloeistof. Dit oefent druk uit op de urinebuis waardoor er geen urine meer kan wegvloeien. 

Wanneer u wilt gaan plassen, moet u een aantal malen het pompje inknijpen. De vloeistof wordt dan verplaatst van het manchet naar het ballonnetje langs de blaas. De druk op de urinebuis valt weg en de urine kan wegstromen. Na het plassen stroomt de vloeistof vanzelf weer terug van het ballonnetje naar de manchet waardoor de urinebuis weer wordt dichtgedrukt.

Sling-operaties (TVT en male-sling)

Operatieve behandeling van stress-incontinentie is gebaseerd op ondersteuning van de blaashals (de overgang van de blaas naar de plasbuis) en de plasbuis. Hierdoor treedt er bij drukverhoging (persen, hoesten, niezen, tillen etc.) geen urineverlies optreedt.

TVT

Een tension-free vaginal tape (TVT) is een draagband van fijngeweven kunststof (niet-oplosbaar) hechtmateriaal die de urinebuis in de richting van de buikwand trekt. 

De arts brengt het draagbandje via de vagina in en zorgt ervoor dat dit achter het schaambeen langs onder de huid net boven het schaambeen uitkomt. 

Het bandje wordt niet vastgemaakt omdat het door weerstand niet kan verschuiven en binnen korte tijd vergroeit met het weefsel eromheen.

Een variant is de TVT-O (Obturator), waarbij het bandje niet omhoog achter het schaambeen uitkomt, maar meer zijwaarts in de beenplooi. Deze operatie kost iets minder tijd dan de TVT en is even effectief.

TVT
tvt bandje

Na een TVT/TVT-O operatie heeft gemiddeld 80% van de vrouwen geen last meer van inspanningsincontinentie. Tien procent van de vrouwen heeft nog wel last van urineverlies, maar heeft wel duidelijk minder klachten. De overige tien procent van de vrouwen heeft geen baat bij de operatie. De TVT behandeling is niet geschikt als u zwanger bent of in de toekomst zwanger wilt worden.

Male sling operatie

Onder de plasbuis wordt een kussentje met bandjes geplaats. De bandjes die aan het kussentje zitten worden achter het schaambot en vóórlangs de blaas geplaatst. Ze komen dan uit in de onderbuik. 

Hier worden de bandjes met een ringetje vastgezet op de peesplaat van de buikspieren. Het bandje wordt zodanig strak getrokken dat de patiënt nog steeds goed kan plassen, maar geen (of veel minder) ongewild urineverlies meer heeft. 

male sling

De afsluitdruk van de, nu door het kussentje ondersteunde, plasbuis wordt gemeten. Als de sling goed zit, worden de bandjes die in de onderbuik uitkomen, in het onderhuidse vet ‘begraven’. 

Voorwandplastiek

Een voorwandplastiek wordt uitgevoerd bij vrouwen die last hebben van stressincontinentie door een verzakking en waarbij andere therapieën niet het gewenste effect hebben gehad. De operatie wordt uitgevoerd via de vagina en kan plaatsvinden onder algehele (narcose) of plaatselijke (ruggenprik) verdoving. 

Rondom de blaas wordt een stukje bindweefsel weggeknipt en de uiteinden worden weer aan elkaar gehecht. Het weefsel staat hierdoor weer op spanning en biedt voldoende steun aan de blaas om op de goede plaats te blijven zitten en niet weer uit te zakken. 

Bij de voorkant van de vaginawand wordt hetzelfde gedaan. Daarna worden de weefsels rondom de blaas en de vagina weer aan elkaar gehecht. Bij de meeste vrouwen verminderen of verdwijnen de klachten van stressincontinentie na een voorwandplastiek.

Marshall-Marchetti-Krantz (MMK) operatie

Een MMK operatie kan worden uitgevoerd bij vrouwen die last hebben van stressincontinentie. Voor de operatie wordt de onderbuik geopend. De plasbuis wordt aan het schaambeen en de voorste blaaswand wordt tegen de buikwand gehecht.

Facebook
Google+
Twitter
WhatsApp
Email